Subtitles by sub.Trader subscene.com
-Zabrać? -Tak, proszę.
Za chwileczkę.
Poproszę o mleko.
-Proszę bardzo. -Dziękuję.
Bekon, jajka, ser, ostry sos i kawa.
-Wendy, podasz? -Dzięki.
Zawstydzi was wszystkich, dziady.
-Kto nas obraża? -Ja.
Wszyscy tutaj to dziady, tylko nie moja Wendy.
Urocza jesteś.
Rozbijesz jajeczko? Chodź.
Dawaj.
Byle kto go nie dostanie. Jeszcze jedno?
Rzucaj. Mocno.
Przypomnę to sobie, jak będzie podawać w meczu o puchar.
Na pewno, jeśli wda się w matkę.
Szczerze wątpię.
Bekon dla solenizanta.
Chciałabyś bekonu Thomasa?
Może zostaną politykami.
Śnij dalej, Ponts.
Kiedy dzieciaki dorosną, przejmą ten interes.
Zgadza się.
Kiedyś te maluchy będą tu harować po nas.
Douglas, możesz być kelnerem...
a James siądzie na kasie.
Nie.
Babciu, mogę zostać piratem?
Piratem? Nie przyjmujemy piratów.
Ty się zajmiesz mopem i miotłą.
Nie będę tu sprzątał.
Nikt nie chce tego robić, ale wszyscy tak kończymy.
Myślisz, że Goose chciał być dziadkiem klozetowym?
Dla ciebie szefem służby toaletowej.
Dajcie mu spokój.
Chce być piratem, to będzie.
-Mieszasz mu w głowie? -Odczep się!
-Uważaj! -Za kogo ty się masz?
-Oberwiesz! -Ona ma nóż!
Nie będę nigdzie sprzątał.
Odczep się!
Możecie sobie wsadzić tę miotłę!
Ty! Bez portek!
Wskakuj!
Szybko!
Opowiem wam historię o dzieciach, które odleciały...
daleko, daleko, za domy i jadłodajnie...
za trąby powietrzne i trzęsienia ziemi.
Za królestwo zwierząt i ogromne morza.
Aż na sam koniec świata.
O rety! Thomas, uważaj!
Dorośli chcą nas zatrzymać!
Dobądź miecza i zabij drani!
Chroń żółwie. Ty też, duchu pociągu.
Wrzuć wnętrzności do młynka!
Załatwiłeś ich!
Masz za swoje!
Nie! Wysadzili most! Co teraz zrobimy?
W górę i przed siebie! Tur-tur-tur-tur-puf-puf!
Wszystkie dzieci dorastają.
Poproszę o rachunek.
Dla większości to naturalny proces. Jak zmiana pogody.
Sucharki będą za pięć minut, Wendy. Słyszysz?
Dziękuję, skarbie.
Dzięki.
ZAGINIONY THOMAS MARSHALL
WIEK OKOŁO 13 LAT
Ale niektórzy, ci niepokorni...
ci z blaskiem w oczach...
uciekają.
-Uwaga! -Idzie Don Nieśmiertelny!
Gdzie z tymi ubłoconymi buciorami?
-Puść to. -Wynocha!
Uświnicie mi podłogę!
Słyszycie?
Chwała żółwiowi!
-Jazda stąd! Obydwaj! -Słuchajcie matki.
Żałujcie, że nie widzieliście mojego występu.
-Do roboty. Ile mam czekać? -Ugryzie cię!
Zabieraj to stąd. Skąd je wziąłeś?
Niedługo będziecie sępić o fajki i gorzałę do kawy...
Dam ja wam do wiwatu!
Boże!
Zejdź mi z drogi!
-Złaź z mojego łóżka! -Jestem Spider-Manem!
Opowiadaj, kobieto.
Nie mogę. Wracam do pracy.
Opowiedz. Już nam nie opowiadasz bajek.
Dobrze, tylko jedną.
Była sobie raz dziewczynka i dwóch braci bliźniaków.
-Nudy. -Do kitu.
Inną.
O czymś, co się działo, zanim się urodziliśmy.
-Nie. -Mama była twardzielką.
Pojechała stopem do Kalifornii, gdy była rok starsza niż ja.
-Cicho. -Po drodze zwinęła parę bryk.
Cicho, mówię.
O czym marzyłaś, gdy byłaś w moim wieku?
By jeździć w rodeo.
To nie jest śmieszne. Z czego rżycie?
I mogłabym.
Nie wiedziałam, że będę miała was, potwory.
A o czym teraz marzysz?
Żeby się wami zająć.
I nie dać się wam całkiem stoczyć.
I tyle.
Brawo, mamuś.
No coś ty...
Świat się zmienia.
Marzenia też.
O rany!
Muszę lecieć.
Dobranoc. Kocham was.
Nie demolować mi kuchni!
Wciąż by chciała to robić.
Tak, ale jest za stara.
Nie mów tak.
Im jesteś starsza, tym mniej możesz.
-Z tobą też tak będzie. -Przestań tak gadać!
Rany! Mówię tylko, jak jest.
Nie ze mną.
Mamo, mam świetny pomysł. Tylko posłuchaj.
-Może nie jedźmy do szkoły? -Może róbcie, co każę?
Ale to piekło. Zabijasz moje wewnętrzne dziecko.
Nie patrz tak. Wsiadaj.
Pa!
Szybciej! To tutaj! Chodź, bo się schowa!
-Dasz mi siatkę? -Nie!
Widzisz go? Tutaj.
Żółw czerwonolicy. Tam, pod tą trawą.
Nie, to żółw jaszczurowaty.
Skąd wiesz? Schował łeb.
Jaszczurowaty. Widać po skorupie, ma kolce.
Pięć dolców, że czerwonolicy.
Wszystkie twoje poduszki, że jaszczurowaty.
Przekonajmy się.
Chyba jest za daleko.
Przedtem było ich tu więcej.
Był sobie raz pociąg widmo.
Hej! Tu jesteśmy!
"Strzeżcie się, dzieci" - szeptał.
"Zbliża się najstraszniejsze zło".
Wendy! Chodź, musisz nam pomóc!
Mam furę zmywania!
Życie was ominie...
i nic się w nim nie wydarzy.
Mamo! Wendy znów się zahipnotyzowała!
"Chodź, Wendy. Nauczę cię latać pod niebem".
"Kiedy idziemy?" A gwiazdka zawołała: "Teraz!".
Obudź się! Musisz to zobaczyć!
-Idź spać. -Chodź!
Tam ktoś jest!
Mówiłam!
Zaczekaj!
-Chodź, Doug! -Odbiło ci?
-A żółwie? -Mama je nakarmi.
-A co z mamą? -Idziemy!
Nie przeskoczysz!
Kurde!
Jesteś walnięta.
Dokąd jedziemy?
To przygoda, nie ma przystanków.
Żartuję. Nie żartuję.
Żartuję.
Mówi, że świat nie ma granic.
Ciągnie się i ciągnie bez końca.
Daleko poza domy i jadłodajnie.
Poza miliardy ludzi, którzy nie odważyli się odejść.
Czego wypatrujesz?
Stańcie wszyscy na krawędzi.
Dobra.
No chodź, Doug-O.
Co robisz?!
Leć!
Douglas!
James!
Bomba!
Nic wam nie jest?
Nie! A tobie?
Podaj rękę.
Po co bierzesz tę łamagę?
Pomóż jej, Kędziorku!
Nie ma żadnych szans.
Cześć, Matko!
Ciebie też miło widzieć!
Płyniemy tam?
Pewnie.
Pamiętasz głos w swojej głowie?
Ten, który mówił:
"Wymknij się w nocy".
To właśnie stąd dobiegał.
Cześć, frajerzy!
Ahoj, tumanie!
Chodźcie.
Utnę ci stopę i wsadzę ci w tyłek!
Zaczekajcie!
Wendy!
Tutaj! Chodź!
-Dokąd poszli? -Nie wiem.
Kurde!
Jestem niedźwiedziem! Wilkołakiem!
Rozzłość mnie, to zobaczysz!
Twardziel...
Wendy...
Jesteście jednakowi.
To co?
Nazywasz się Podwójny?
-Nie. -Ja jestem Douglas.
Ktoś się wami opiekuje?
Chyba mama.
Moja nazywała mnie Grubcio.
Właśnie się bawię z wulkanem.
Tylko na to cię stać?
To było beznadziejne.
Patrzcie teraz.
No dawaj!
No chodź, złap mnie! Tu jestem!
-Wendy, spadajmy stąd! -Biegiem!
Prędzej!
Idzie Czarnobrody!
Czarnobrody?
Ratuj się, kto może!
Thomas?
Poddaj się!
Thomas, co ty wyprawiasz?!
Wydrę ci duszę z ciała!
Skręcę ci kark, a z palców zrobię sobie korale!
Thomas! Jestem James Darling!
Nie jestem Thomas, tylko Czarnobrody!
Mieszkałeś obok!
Dlaczego nie urósł?
Nacisnę guzik i twój brzuszek zacznie się śmiać.
Co on robi?
Piotruś rozmawia z Matką.
Co ci mówi?
Posłuchaj.
Przestań.
Będziemy przyjaciółmi.
Chodź.
O Boziu!
To wariactwo!
Coś niesamowitego!
Kiedy pierwsze dziecko roześmiało się po raz pierwszy...
ten dźwięk rozbił się na milion lśniących kawałeczków.
A Matka powstała ze środka Ziemi...
żeby ich doglądać.
Zawsze tutaj była...
i zawsze będzie.
I dopóki w nią wierzysz...
nigdy, przenigdy nie dorośniesz.
Przysięgamy na Matkę! Nigdy nie dorośniemy!
Nigdy!
Prędzej!
Kto pofrunie ostatni, ten jest łamaga!
Rozwaliłeś sobie łeb?
Jasne, że tak.
Dawaj, Wendy!
Powiedzcie mamie, że zostanę tu na dłużej.
I że jestem dzika jak diabli...
a jak wrócę, pokażę jej, jak bardzo.
I że za nią tęsknię i ją kocham.
Lećcie do domu.
Jeden kamień za każdą tajemnicę, jaką mam.
Raz, dwa, trzy, cztery, pięć.
Duża jest.
No pewnie.
Słońce tu wschodzi i zachodzi,
ale nikt nie liczy, ile razy.
Tak narodziła się Legenda o Piotrusiu.
O Chłopcu, Który Nigdy Nie Dorośnie.
Kiedy to namalowałeś?
Nie pamiętam.
Wpadłem głęboko do wody i Matka mnie tu przyniosła.
To twoja rodzina?
Rany...
Dlaczego cię zostawili?
Uciekłem i nie mogli mnie znaleźć.
Na pewno cię szukali.
Może przez wiele lat.
Halo?
Zaczekaj!
Stój!
Ani kroku dalej!
Co to jest?
My tam nie chodzimy.
Nie powinniśmy tu być.
Cześć, Buzzo.
Znasz go?
To może być Buzzo.
To nie on!
Wciąż jestem sobą.
Ty nie jesteś Buzzo!
Właśnie że tak!
Co mu się stało?
Stracił przyjaciela i zaczął się starzeć.
I nie mógł przestać.
Z nami też może tak być?
Cześć, Buzzo.
Okazuje się, że i tu są zasady.
-To on. Ma jego ubranie. -Buzzo jest mały.
-To nie on. -Buzzo odszedł.
Nigdy nie zwalniaj.
Nie zastanawiaj się.
Idziesz?
Gdy masz smutne myśli...
wypuść je drugim uchem, niech znikną.
Chodźcie! Wszyscy na piracki okręt!
Ja z przodu!
Zaklepuję!
Załatamy dziury i płyniemy!
-Mañana. -Mañana!
Odlotowa nazwa!
Nie ma przejścia na dziób.
Pod wodą są drzwi. Chodźcie.
Rzeczywiście.
Zakład, że przepłyniemy?
W życiu.
A jeśli tam jest skarb?
Raczej jakaś czaszka.
Boisz się?
Cykor.
Wendy?
Zostań tu, dobra?
Płynę.
Nie, proszę!
Ale tu jest fajnie.
Doug-O?
Co jest?
Nie ma go!
James! Gdzie on jest!
Widzisz go?
Tu go nie ma!
Douglas!
-Doug-O! -Pomóżcie nam!
Wyłaźcie stamtąd!
Ratunku!
Doug!
-Umie pływać. -Douglas!
-Nic mu nie będzie. -Puszczaj!
Uspokój się.
Matka nie da skrzywdzić swoich dzieci.
Musisz mi uwierzyć.
Nic mu nie jest!
Doug-O, gdzie jesteś?
To jest opowieść o rozdartym Podwójnym.
Została z niego tylko połówka.
Nie zatrzymujcie się!
Serce pękło mu przez sam środek...
i wyciekła z niego cała radość.
James...
James!
Musimy iść do jaskini.
Nie mów im!
Doug-O!
A to co?
James, patrz!
Kurczę...
-Pomóżcie mi! -Oddawaj!
Podwójny!
Zostawcie mnie!
James ukradł miecz!
Zatrzymajcie go!
Szybko!
Co się stało?
-Przestań! -Nie idź tam!
To moje!
Dawaj!
Musisz mi pomóc.
Dałem bratu słowo. Nie mogę dorosnąć.
Odetnij mi ją.
To nie zabawka, odłóż to!
Nie utnie mu ręki.
Kto tak powiedział? Zrobię, co zechcę!
Wierzysz, że to podziała?
Tak.
-Nie wygłupiaj się! -A ty się nie wtrącaj!
Kto wątpi, już jest stary.
Gotów?
Uwaga.
-Tnij! -James!
Nie!
Patrzcie! Działa!
Wcale nie!
Musisz uwierzyć.
Sprowadzimy pomoc.
Prawdziwą, od dorosłych.
Uciekajmy!
Szybko!
Poszukajmy pomocy!
Patrz!
Jesteś tam?!
Pomóż nam!
Buzzo?!
Dlaczego się chowasz, idioto?!
Chodź!
-Nie boisz się mnie? -Nie!
Chodź! Szybciej!
Dobra. Nie poganiaj mnie.
Chłopie, nieźle oberwałeś.
Znasz kogoś, kto mu pomoże?
Mam prośbę. Nie martw się tak.
Chcesz się zestarzeć jak ja?
Dobra, pomóż mi.
Zajmiemy się nim.
Japonka, rusz się i chodź tu!
Cholera.
Pomóż mi.
No dobra, idziemy.
Chodź.
No chodź.
O czym chciałaś pogadać?
Wiesz, że ten pył to prochy umarłych?
Dawno temu mieszkało tu mnóstwo ludzi.
Wio.
Aż pewnego dnia stara Betsy rzygnęła ogniem...
i spaliła ich na popiół.
Tylko Piotruś ocalał?
Część opuściła okręt.
Wynieśli się do Bostonu, Hartford...
A reszta... właśnie ci osiada na butach.
Kiedyś wszyscy tak skończymy.
Jednego dnia jesteś Buzzo, a nazajutrz tylko kupką piachu.
Czy to się czuje?
Właściwie nie. I to jest najgorsze.
Nie masz gorączki, nie boli cię brzuch.
Starość poznajesz po tym, że już nikt nie chce z tobą gadać.
A im starzej się czujesz, tym szybciej to idzie.
Pomogę ci znów poczuć się młodo.
Lepiej się naucz za bardzo nie przywiązywać.
Nie chcę się tego nauczyć.
Tu trafiają Zagubieni Chłopcy, gdy się naprawdę zgubią.
Piotruś o tym wie?
On wie to, co chce wiedzieć.
Zwolnijcie.
Strzeżcie się, dzieci.
Bo możecie zgubić siebie.
Nawet nie wiedząc kiedy.
Wystarczy spojrzenie w bok...
albo kłamstwo.
Jakaś niesprawiedliwość.
Gdy zatracicie siebie...
Matka już nie może was chronić.
Dlaczego zabijacie te ryby?
Nie zależy nam na nich.
Chcemy złowić Matkę.
Powiadają, że jeśli ją zjesz, to odzyskasz młodość.
Przecież jej nie skrzywdzicie.
Nie da się do niej zwyczajnie podejść.
Jeśli zaświeci, staniemy się tacy jak dawniej.
Czy ktoś wie, jak to zatrzymać?
Nie byłoby wam tak źle, gdybyście rozmawiali.
Czego byś chciał?
Cokolwiek masz.
To koktajl jagodowy z kropelką margarity.
Proszę, kochanieńki.
Gumbo z małży, frytki i fura keczupu.
Dr. Pepper.
Tak jak lubisz.
Pomyśl, że jesteśmy w domu.
Nie wrócę do domu.
Nie trać nadziei, bo przez to się starzejesz.
Dawaj, braciszku!
No chodź! Pokaż im, jak tańczysz!
Czy ja wiem...
A co mi tam.
No, ruszcie się.
Nic nie słyszę.
Użyjcie wyobraźni.
A jeśli jej nie mamy?
Każdy ma.
No dalej! Ruszcie się!
-James! Wracaj! -Idź sobie!
Dokąd idziesz?
-James! -Daj mi spokój!
Nie umiecie łowić ryb.
On wie, jak się łowi ryby!
Jaki masz plan, szefie?
Najpierw trzeba mieć przynętę.
Żeby złapać Matkę, musimy zabrać jej dzieci.
Matka zawsze po nie przyjdzie.
Matki zawsze bronią swoich dzieci.
Buzzo!
James, niech oni przestaną.
James! Jesteś dobry! Bądź dobry!
Ją zostawcie. Idźcie po resztę!
Gdy jesteś dzieckiem, nie mówią ci tego.
Wszyscy, których kochasz, mogą zniknąć.
I już ich nie odzyskasz.
Wszyscy odeszli!
Dbaj o swoje plemię.
Nie dopuść, żeby spotkało ich coś złego.
Piotrusiu! Ratuj!
Mam tu jednego!
Wypuśćcie mnie! Puszczajcie!
Ratunku!
Wendy!
Chodź!
Piotrusiu!
Zaczekaj!
Wracajmy po nich!
Odwróć się!
Podwójny to nasz wróg.
To mój brat!
Teraz się odmienił.
Odciąłeś mu rękę, gnojku!
Poszliście do Starych!
W starości nie ma nic złego!
Żałuję, że cię wybrałem!
Odczep się!
Nigdy we mnie nie wierzyłaś.
Bo to, co mówisz, się nie sprawdza.
Idziesz czy nie?
Dokąd idziemy?
Mniej pytaj, to więcej się dowiesz.
Chodź.
Ładujcie ich tu, ludzie!
Mamy więcej.
Musimy skończyć przed obiadem.
Ruszaj się, dziadu! Weź się do roboty!
Nie będziemy żyć wiecznie!
Dawajcie te koźlęta!
Dawajcie je!
Ciągnąć!
Ciągnąć! Mocniej!
Wendy, dopuszczasz do siebie smutek.
Nie jesteś taka jak on. Ty masz wiarę.
Tutaj.
Zostawcie mnie!
Ratunku!
Odczepcie się!
Puszczajcie!
Piotrusiu!
Zwiążcie ich!
Bierzcie go!
I przytrzymajcie!
Niech siadają do wioseł!
Musimy ich ratować.
Na pomoc!
Chcesz latać?
A możemy? Tak naprawdę?
Uwierz w siebie i skacz.
Gotowa?
Leć!
Piotrusiu!
Udało się. Pofrunęliśmy przez wodę.
Matka pozwala ci tu zostać na zawsze.
Możesz mieć wszystko, co chcesz.
Jak poznać prawdziwą matkę?
Po tym, że cię kocha, żeby nie wiem co.
Myślę... że jesteś moją matką, a ja twoim ojcem.
Tak się nie da.
To bądźmy dla siebie nawzajem matkami.
Ja już mam mamę.
Kiedyś i ona odejdzie.
Nieprawda. Nie mów tak.
To twój rysunek?
Doug-O!
Wiedziałam, że żyjesz!
Wydłubię ci oczy i rzucę kanibalom!
A ja cię wrzucę do rzeki...
i będę dźgać zylion zylionów razy!
Nigdy cię nie znajdą!
A gdzie James?
Zachorował.
Musimy wracać do domu.
Wiem.
Wszystko dobrze?
Będzie, jak cię zobaczy.
Prawda, Piotrusiu?
Chodźcie.
-Nikogo nie ma. -Nie daj się nabrać.
Co jest grane?
Łapać smarkacza!
Puszczajcie!
James, mamy jeszcze dwoje!
Przestańcie! Puśćcie mnie!
Przestańcie!
James...
To nie James.
Nie mogłem tego zatrzymać.
A ty wciąż jesteś młody!
Jak to zrobiłeś?
Nie wiem.
Jak?! Beze mnie?!
Musisz pamiętać, kim jesteś.
Pamiętasz dom?
Pamiętasz mamę?
To było dawno temu.
Patrzcie! Tam!
To Matka! Na sterburcie!
James! Nie! Nie rób tego!
Nie!
Piotrusiu!
To Piotruś!
Nie zabijesz mojej Matki!
Załatw ich!
Nie!
Stójcie! Nie!
Nie rób jej krzywdy!
Jesteś młody i nic nie rozumiesz.
Nie krzywdź jej!
Przestań!
Nie!
Rzucajcie! Teraz!
Zwalnia! Płynę za nią!
Uwolnię cię.
-Chodźcie! -Prędko!
Ratujmy Matkę!
Skaczcie!
Ciągnąć! Mocno!
Jeszcze!
Masz przynętę!
-James! -Zróbcie coś!
Ratuj ją, Piotrusiu!
Nie rozumiem.
Kochała mnie.
Bez Matki przestanę być dzieckiem.
Zestarzeję się.
Nie w tej opowieści.
Była sobie raz matka.
Mieszkała w jadłodajni.
Pewnego dnia jej dzieci, które kochała jak nic na świecie,
uciekły i zostawiły ją samą.
Czy kiedyś wróciły do domu?
Tak.
I dorosły razem w knajpie Darlingów.
Gdzie cały dzień podają jajka.
Nosiła biały fartuch.
Tak, masz rację.
I śpiewała nam kołysanki.
To nie jest opowieść.
Właśnie że jest.
Nasze życie będzie najwspanialszą opowieścią.
A im będziemy starsi, tym będzie wspanialsza.
Zbadamy całą Ziemię i naprawimy świat!
Zakochamy się i kiedyś też będziemy mieli dzieci.
Całą armię!
Dzieciaki Douga będą biegać na golasa!
Zgadza się!
Będę rozrabiać?
Jeszcze jak!
I brudzić się?
Będą śmierdzieć jak pierd zdechłego osła!
Jak to zrobię, jeśli nie dorosnę?
To niemożliwe.
Niemożliwe?
Wendy?
Właśnie pomyślałem...
że dorastanie to wielka przygoda.
To działa...
To działa!
Śpiewajcie dalej!
Kocham moją Matkę!
Kocham mamę.
Kocham moją mamę.
Kocham mamę.
Nawet jeśli odchodzi! Nawet gdy umiera!
Kocham ją jeszcze bardziej!
Jeśli ją kochacie, śpiewajcie!
Śpiewajcie!
Jeśli ją kochacie, śpiewajcie!
Nie mogę wrócić.
Wiem.
Mam pomysł.
Ty łajdaku!
Chciałeś zabić moją Matkę?
Czy kiedyś wróci?
Nigdy. Przenigdy.
Przenigdy.
Prze-przenigdy.
Muszę zabić pirata Podwójnego!
Podwójny nie żyje!
Przejście dla Kapitana Haka!
Niech żyje!
Mój śmiertelny wróg!
Niech żyje Kapitan Hak!
Kapitan Hak!
Do wody z nim!
Wyrwij mu miecz, Kapitanie!
Wrzuć go do wody!
Dawaj, Kapitanie!
Niech się przejdzie po desce!
A masz, Kapitanie!
Piotruś obiecał wpaść, gdy będzie mógł.
Czekaliśmy, odliczając dni.
Czas mijał coraz szybciej i szybciej.
Staraliśmy się zapamiętać każdą przygodę.
Ale w końcu było ich za dużo.
Zdarzały się cuda...
i tragedie.
I wyprawy poza granice wyobraźni.
Można podróżować po całym świecie...
i wszędzie odnaleźć magię.
Nie tylko na wyspie Piotrusia.
Mijały lata...
aż stał się tylko bajką na dobranoc.
Ale czasami wciąż słyszeli jego głos.
"Wykradnij się nocą".
Będzie tam wulkan?
Muszę już iść.
A co z wujkiem Jamesem?
To przez niego nie możemy tracić czasu.
Naprawdę nauczyłeś mamę latać?
-Dość tych pytań. -Dobra.
Mamo! Patrz, kto przyszedł!
Biegnij! Dasz radę!
Zaczekajcie!
Nie ma szans!
Jesteś za stara!
Subtitles by sub.Trader subscene.com
Tłumaczenie: Anna Wichlińska-Kacprzak